Bu kadın!

bu kadın yazmanın büyüsüne inanıyor. yazarken olmak istediği kişi oluyor çünkü. yazarken konuşamadıklarından, söyleyemediklerinden bir çırpıda kurtuluveriyor. içinde yıllanmış, küf tutmasına neden olmuş tüm o duyguların seline bırakıyor kendini. birine kendini anlatabilme ihtiyacını, açlığını böyle gideriyor.

bu kadın; sadece bu kadın değil aslında onun gibi binlercesi var. açlığını gidermeye çalışan binlercesi...

bu kadın anlatamaz, ama iyi dinler... koca bir okyanus gibi içinde biriktirir, besler, büyütür... bu okyanus bazı zamanlar dalgalı, bazı zamanlar durgun. içinde milyonlarca kendine has duyguları olan, eşsiz bir karma... 

bu kadın o okyanus da kayboluyor çoğu zaman... bulması çok zamanını alıyor. ama öğreniyor, pes etmemenin ne demek olduğunu?...  bu yüzden hep şu cümleyi tekrarlıyor;

 " pes etmezse insan, yanlış yol diye bir şey yoktur hayatında..." 

   bu kadınla yolumuz hep aynı kapıya çıkıyor aslında...